12 tradycji AD

1. Nasze wspólne dobro powinno być najważniejsze, wyzdrowienie każdego z nas zależy bowiem od jedności Anonimowych Depresantów.

2. Jedynym i najważniejszym autorytetem w naszej Wspólnocie jest miłujący Bóg, jakkolwiek może się On wyrażać w sumieniu każdej grupy. Nasi przewodnicy są tylko zaufanymi sługami, oni nami nie rządzą.

3. Jedynym warunkiem przynależności do AD jest chęć rezygnacji z zamartwiania się.

4. Każda grupa powinna być niezależna we wszystkich sprawach, za wyjątkiem tych spraw, które dotyczą innych grup lub AD jako całości.

5. Każda grupa ma jeden główny cel: nieść posłanie depresantowi, który jeszcze cierpi.

6. Grupa AD nigdy nie powinna popierać, finansować ani użyczać nazwy AD żadnym pokrewnym ośrodkom, ani jakimkolwiek przedsiębiorstwom, ażeby problemy finansowe, majątkowe lub sprawy ambicjonalne nie odrywały nas od głównego celu.

7. Każda grupa AD powinna być samowystarczalna i nie powinna przyjmować dotacji z zewnątrz.

8. Działalność, we Wspólnocie AD, powinna zawsze pozostać honorowa; dopuszcza się jednak zatrudnianie niezbędnych pracowników w służbach AD.

9. Anonimowi Depresanci nie powinni nigdy stać się organizacją; dopuszcza się jednak tworzenie służb i komisji bezpośrednio odpowiedzialnych wobec tych, którym służą.

10. Anonimowi Depresanci nie zajmują stanowiska wobec problemów spoza ich Wspólnoty, żeby imię AD nie zostało uwikłane w publiczne polemiki.

11. Nasze oddziaływanie na zewnątrz opiera się na przyciąganiu, nie reklamowaniu; musimy zawsze zachowywać osobistą   anonimowość wobec prasy, radia i filmu.

12. Anonimowość stanowi duchową podstawę wszystkich naszych tradycji, przypominając nam zawsze o pierwszeństwie zasad przed osobistymi ambicjami.